Λαϊκή αγορά οδού Καλλιδρομίου, Σάββατο μεσημέρι

Το Σάββατο το μεσημέρι στη λαϊκή των Εξαρχείων στην  οδό Καλλιδρομίου, μία ανθοπώλης  55 ετών και δύο άλλα άτομα, ένας ημεδαπός 47 ετών κι ένας αλλοδαπός 48 ετών, τραυματίστηκαν, όταν 25-30 αντιεξουσιαστές που επιτέθηκαν νωρίτερα στο αστυνομικό τμήμα των Εξαρχείων, πέταξαν μολότοφ στη συμβολή των οδών Καλλιδρομίου και Χαριλάου Τρικούπη σε μοτοσικλετιστή της Αστυνομίας, ο οποίος τους καταδίωξε. Από τη μολότοφ σημειώθηκε έκρηξη στη μοτοσικλέτα, με αποτέλεσμα να τραυματισθούν οι πολίτες. Από την επίθεση κάηκε ένα περιπολικό και έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές δύο Ι.Χ. αυτοκίνητα και μία μοτοσικλέτα. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του Γενικού του Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. Γεννηματάς», η γυναίκα έχει εγκαύματα στο πρόσωπο και στα άνω άκρα, 16% της ολικής επιφάνεια του σώματός της. Παραμένει στην Μονάδα Εγκαυμάτων για παρακολούθηση και αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών από το αναπνευστικό της σύστημα. Ο 48χρονος έχει εγκαύματα στο πρόσωπο, στα άνω άκρα και στο δεξιό γλουτό, 10% της ολικής επιφάνειας του σώματος του. Παραμένει για νοσηλεία στην Κλινική της Πλαστικής χειρουργικής. Ο 47χρονος έχει εγκαύματα στο πρόσωπο, στα άνω άκρα, στον κορμό και στα κάτω άκρα, 40% της επιφάνειας του σώματός του. Λόγω του εγκαύματος στο πρόσωπο και της πιθανής εισπνευστικής βλάβης, διασωληνώθηκε και η αναπνοή του υποστηρίζεται μηχανικά. Παραμένει για νοσηλεία. (πηγές: in.gr, ert.gr).

Είναι χρέος όλων μας να καταδικάσουμε με τον πιο απερίφραστο τρόπο  την τυφλή βία που έχει ριζώσει για τα καλά στη γειτονιά μας  και σ' όλο το κέντρο της Αθήνας, γιατί η βία των άκρων δε διαφέρει σε τίποτα. Είτε αποδώ είτε αποκεί είναι εξίσου φασιστική.

Η επίθεση με μολότοφ μέρα μεσημέρι, δίπλα στη λαϊκή αγορά, όπου κυκλοφορούν και δουλεύουν εκατοντάδες άνθρωποι, και ο τραυματισμός των τριών συμπολιτών μας δεν έχουν κανένα απολύτως περιεχόμενο, κανένα νόημα. Δεν είναι "πράξη αντίστασης". Είναι καθαρή παραφροσύνη.

Οι τοίχοι των Αθηνών

Του Κοσμά Βίδου από το περιοδικό ΒΗΜagazino του Βήματος της Κυριακής, 8 Μαΐου 2011 (κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση).

Είμαστε "μικροαστοί". Είναι έγκλημα;

Ακούγεται συχνά  ότι όσοι περίοικοι διαμαρτυρόμαστε για την κατάσταση βίας και ασυδοσίας που έχει διαμορφωθεί στη γειτονιά μας και που συνεχώς χειροτερεύει, είμαστε "μικροαστοί" που κοιτάμε τα μικροσυμφέροντά μας, τα διαμερισματάκια μας, τα αμαξάκια μας, την ησυχία μας. 

• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που θέλει να μπαίνει στο σπίτι του στις 9 το βράδυ χωρίς να παρακαλάει και να ζητάει άδεια,
•  Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που θέλει να βρει το πρωί το αγορασμένο με δεκάδες δόσεις  αυτοκίνητό του, όπως το άφησε και όχι καμένο,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που θέλει κάποια ώρα, επιτέλους, να κοιμηθεί, για να μπορέσει το πρωί να δουλέψει, 
• Αν "μικροαστός" σημαίνει δεν έχω το χαρτζιλίκι του μπαμπά  για να αγοράσω μπίρες και χασίς ούτε  ληστεύω τον περιπτερά, τον ψιλικατζή και το σουβλατζίδικο,
•  Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που δεν αντέχει όλη τη νύχτα το μπουκαλοπόλεμο, το χασίς, τη μουσική στη διαπασών, τα μαρσαρίσματα κάτω απ' το μπαλκόνι του,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που δε θέλει να καεί μαζί με την πολυκατοικία του, καθώς κοιμάται,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που κινδυνεύει να προπηλακιστεί και να δαρθεί από μια αγέλη, επειδή δεν άρεσαν τα μούτρα του σε κάποιους,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που αρνείται να ξεπουλήσει όσο όσο το σπίτι του και να μετακομίσει, αλλά αγωνίζεται,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που θέλει να βλέπει τα παιδάκια Ελλήνων και ξένων να παίζουν και πάλι στους πεζόδρομους, όπως μέχρι πριν λίγα χρόνια,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που δε θέλει να πληρώνει κάθε τρεις και λίγο εκατοντάδες ευρώ για τζαμαρίες, θυροτηλέφωνα και πόρτες  πολυκατοικιών,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που θέλει να λειτουργεί το περίπτερο στη γειτονιά του και όχι ο περιπτεράς να βρίσκεται στο νοσοκομείο γρονθοκοπημένος,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει  άνθρωπος που θέλει φωτισμό και καθαριότητα μπροστά στο σπίτι του και όχι ένα απέραντο ουρητήριο,
• Αν "μικροαστός" σημαίνει πολίτης με δικαιώματα και υποχρεώσεις, 

τότε δεν έχω κανέναν  ενδοιασμό να δεχτώ έναν τέτοιο χαρακτηρισμό...

Πάρκινγκ μεταξύ Α. Μεταξά και Μάνης. Στο έδαφος φαίνονται τα σημάδια από τα νυχτερινά μαρσαρίσματα. Αριστερά, κοντά στον τοίχο, η άσφαλτος έχει ποτίσει από τα ούρα.

Η σπασμένη με καρέκλα τζαμαρία του καφενείου Διδότου και Ζωοδόχου Πηγής. Είχε προηγηθεί η επίθεση από 7 κουκουλοφόρους στον ιδιοκτήτη του περιπτέρου που βρίσκεται δεξιά και ο τραυματισμός του.

Επιτέλους, κάτι κινείται!

Το τελευταίο διάστημα επικρατεί κινητικότητα από πολλές πλευρές ενάντια στο καθεστώς βίας και ασυδοσίας,  το οποίο έχει εγκαθιδρυθεί σε τμήμα των Εξαρχείων. Αναδημοσιεύουμε ορισμένα κείμενα, τα οποία -παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις-  συγκλίνουν στο μεγάλο ζητούμενο, το σεβασμό στη γειτονιά, στους κατοίκους της και στην ιστορία των Εξαρχείων.

1. Κάλεσμα της "Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων" για το Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011, ώρα 8 το βράδυ στη διασταύρωση Μεσολογγίου & Τζαβέλα:

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΡΟΚΛΗΤΗΣ ΒΙΑΣ

Ανοιχτή συζήτηση το Σάββατο 22/1 στις 8μ.μ.

Το Σάββατο 8/1/2011 περίπου 400 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Συνέλευσης Εξαρχείων για μια δεύτερη ανοιχτή συζήτηση πάνω στα φαινόμενα απρόκλητης βίας στη γειτονιά μας από  κάποιους που καταργούν κάθε αίσθημα κοινωνικού σεβασμού  θορυβώντας, απειλώντας κατοίκους και θαμώνες, καίγοντας αυτοκίνητα και προκαλώντας ζημιές σε πολυκατοικίες και μαγαζιά, ακόμα και σε χώρους αυτοδιαχειριζόμενους, όπως το Πάρκο Ναυαρίνου ή το Χαριστικό Παζάρι του Σκόρου.
Η συζήτηση ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και γόνιμη και έγινε σε κλίμα διαλόγου, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους όσοι το θέλησαν, να εκφράσουν την άποψή τους.  Η Συνέλευση  αποφάσισε να τη συνεχίσει το Σάββατο 22/1 ώστε να γίνουν περισσότερες τοποθετήσεις και μια  σφαιρικότερη διερεύνηση του προβλήματος.
Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων θεωρώντας ότι η αστυνομία δεν αποτελεί λύση αλλά μέρος του προβλήματος, καλεί όσους πιστεύουν ότι το θέμα μάς αφορά όλους, να συμμετάσχουν ενεργά με την παρουσία τους ή και το λόγο τους, ώστε, μέσα από συναίνεση και πνεύμα αλληλοκατανόησης, να δοθεί το στίγμα μιας δημιουργικής και ελπιδοφόρας προοπτικής της περιοχής.

Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων

2. Κάλεσμα της "Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων" για το Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011, ώρα 8 το βράδυ στη διασταύρωση Μεσολογγίου & Τζαβέλα:

 

ΚΑΛΕΣΜΑ

Τα Εξάρχεια είναι μια από τις γειτονιές της Αθήνας όπου αναπτύσσονται ιδέες, τέχνες, πολιτικός λόγος και ριζοσπαστικά κοινωνικά εγχειρήματα. Οι κάτοικοι των Εξαρχείων συμμετέχουν σε κάθε δημιουργική προσπάθεια και υποστηρίζουν ποικίλες εκφάνσεις ελεύθερης έκφρασης. Στα Εξάρχεια συγκεντρώνεται κόσμος ετερόκλητος και η πολυμορφία δίνει ένα στίγμα ελευθερίας και δημιουργικών συγκλίσεων, ένα πνεύμα συνύπαρξης και αλληλεγγύης.

Ωστόσο, το πνεύμα αυτό, τα τελευταία χρόνια, υπονομεύεται διαρκώς και απειλείται από κάποια άτομα, που εκμεταλλευόμενα το κλίμα ανοχής και ανεκτικότητας των κατοίκων προσβάλλουν κάθε αίσθημα πολιτισμού και αρμονικής γειτνίασης: αναστατώνουν την περιοχή, και ιδιαίτερα τους πεζόδρομους της Μάνης, Μεσολογγίου, Τζαβέλα και Κωλέττη, σχεδόν καθημερινά, μέχρι τις πρωινές ώρες, θορυβούν, απειλούν χωρίς λόγο τους κατοίκους καίνε αυτοκίνητα και προκαλούν ζημιές σε πολυκατοικίες. Από τις δολιοφθορές δεν γλύτωσε ούτε το Πάρκο Ναυαρίνου, ενώ πρόσφατα φοιτητές σε πάρτυ στα γραφεία πολιτικής νεολαίας γνώρισαν την εγκληματική επιθετικότητα των πιο βίαιων από αυτούς όταν χτύπησαν νεαρό κάποιοι που:

·        Αδιαφορούν για το ότι με τις συμπεριφορές τους βλάπτουν κυρίως τους κατοίκους των Εξαρχείων, το ζωντανό κομμάτι μιας γειτονιάς, που είτε ξεπουλούν τα σπίτια τους και μετακομίζουν αλλού είτε οδηγούνται, για την προστασία τους, σε συντηρητικές επιλογές.

·        Αδιαφορούν για το αν φύγουν οι κάτοικοι, και αγνοούν πως οι διάδοχοί τους, κτηματομεσίτες και θιασώτες της «ανάπλασης» του κέντρου της Αθήνας, δεν θα είναι τόσο ανεκτικοί και ευγενείς γιατί τα συμφέροντά τους θα υπαγορεύουν άλλες τακτικές.

·        Υπονομεύουν κάθε κοινωνική κατάκτηση που έχει γίνει στα Εξάρχεια καθώς και κάθε  ουσιαστική δράση για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.

Είναι, βέβαια, από όλους αντιληπτό ότι τέτοιες επιθετικές συμπεριφορές, υπό το πρόσχημα ψευδεπίγραφης επαναστατικότητας, καταργούν κάθε αίσθημα κοινωνικού σεβασμού, ακυρώνουν προσπάθειες  ανθρώπων για μια κοινωνία πιο αλληλέγγυα και ίση και προκαλούν αυτό που υποτίθεται ότι αρνούνται: την καταστολή.

Προκειμένου να γίνουν σαφέστερα τα ζητήματα αυτά η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων συντάσσεται με την απόφαση της συνέλευσης που έγινε στο Πολυτεχνείο ενάντια στα περιστατικά απρόκλητης βίας, η οποία καλεί σε ανοιχτή συζήτηση όλους εκείνους που θεωρούν καθήκον τους να πάρουν θέση  προκειμένου να αναδειχθούν οι πτυχές του προβλήματος και μέσα από συναίνεση και πνεύμα αλληλοκατανόησης, να δοθεί από όλους το στίγμα μιας δημιουργικής και ελπιδοφόρας προοπτικής της περιοχής.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ  ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011, ώρα 8 το βράδυ στη διασταύρωση Μεσολογγίου & Τζαβέλa

Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων

3. Δελτίο Τύπου του "Συλλόγου Κατοίκων και Επαγγελματιών Εξαρχείων ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ":

Τους τελευταίους μήνες τα συχνά περιστατικά βίας και οι αυξανόμενοι με γεωμετρική πρόοδο εμπρησμοί αυτοκινήτων στα Εξάρχεια θέτουν σχεδόν καθημερινά σε κίνδυνο τις ζωές και τις περιουσίες των κατοίκων. Με αφορμή τα γεγονότα αυτά, ο Σύλλογος Κατοίκων και Επαγγελματιών Εξαρχείων «ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ» για μία ακόμη φορά τονίζει ότι τα Εξάρχεια δεν είναι πεδίο μάχης, ούτε μια απέραντη αλάνα όπου ο καθένας δρα ανεξέλεγκτος. Είναι η γειτονιά μας. Μια γειτονιά όπου μπορούν να χωρέσουν όλες οι απόψεις και οι ιδεολογίες, με σεβασμό όμως στους κατοίκους της, με ανεκτικότητα και με πολιτισμό.

Ο Σύλλογός μας αγωνίζεται τα 25 χρόνια της ύπαρξής του μακριά από κομματικές σκοπιμότητες για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων. Αξιώνει να ενδιαφερθούν η Πολιτεία και ο Δήμος για την εγκαταλελειμμένη περιοχή μας. Επιδιώκει να μεταφερθούν οι μονάδες του ΟΚΑΝΑ στα νοσοκομεία. Αγωνίζεται να σταματήσουν οι απρόκλητες επιθέσεις, οι τραμπουκισμοί, η βία εναντίον κατοίκων και επαγγελματιών και οι φθορές σε σπίτια, καταστήματα, αυτοκίνητα. Διεκδικεί καλύτερες υπηρεσίες καθαριότητας και αντιδρά στη ρύπανση από τις υπαίθριες τουαλέτες, τα «γκράφιτι» και τα tagging.

Ο Σύλλογος «ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ» υποστηρίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και πολιτισμού, από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο μέχρι το λόφο του Στρέφη και από την Πλατεία Εξαρχείων μέχρι την οδό Μεσολογγίου. Αγωνίζεται να διατηρήσουν τα Εξάρχεια την ομορφιά της πολυμορφίας τους, αλλά και τους κατοίκους τους, πολλοί από τους οποίους το τελευταίο διάστημα λόγω της εντεινόμενης υποβάθμισης αναγκάζονται να τα εγκαταλείψουν.

Είναι αναμφίβολο ότι τα τελευταία χρόνια τα Εξάρχεια βιώνουν μια εντεινόμενη υποβάθμιση και ότι συγκεκριμένα σημεία τους (όπως η  οδός Μεσολογγίου, η οδός Τοσίτσα κλπ) γκετοποιούνται. Όμως τα Εξάρχεια δεν είναι «ανυπόταχτο γαλατικό χωριό», ούτε «γκέτο καταστολής», ούτε κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, ούτε ένα ακόμα ανεξέλεγκτο, παράτυπο και ασύδοτο «διασκεδαστήριο της Αθήνας».

Με χαρά διαπιστώνουμε ότι τους τελευταίους μήνες άτομα και συλλογικότητες/κινήσεις από διάφορους πολιτικούς χώρους συμφωνούν με αυτό που εμείς οι κάτοικοι διακηρύσσουμε εδώ και δεκαετίες και θεωρούμε αυτονόητο, ότι δηλαδή τα Εξάρχεια είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα μια αθηναϊκή γειτονιά και ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να συνυπάρξουμε όλοι εδώ είναι η αποκήρυξη της βίας και ο σεβασμός των κατοίκων από όσους συχνάζουν εδώ.

Θέλουμε να τονίσουμε προς όλους εκείνους που δημιουργούν την κατάσταση υποβάθμισης των Εξαρχείων, όλους εκείνους που βολεύονται από αυτήν και όσους -συνειδητά ή ασυνείδητα- την υποθάλπουν ότι εμείς, οι όλο και λιγότεροι κάτοικοι αυτής της γειτονιάς, δε θα εγκαταλείψουμε τα σπίτια μας, αλλά θα συνεχίσουμε, πάντα μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας, να αντιστεκόμαστε και να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο.

Αθήνα, Δεκέμβριος 2010

4. Κάλεσμα της "Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων" για συζήτηση την Κυριακή 19/12 στο ΕΜΠ :

Τα Εξάρχεια είναι μία γειτονιά συνύπαρξης και αλληλεγγύης όπου εδώ και πολλά χρόνια αναπτύσσονται ιδέες, τέχνες, πολιτικός λόγος και ριζοσπαστικά κοινωνικά εγχειρήματα. Δυστυχώς, τα χαρακτηριστικά αυτά υπονομεύονται καθημερινά από  κάποια άτομα, που τις νυχτερινές κυρίως ώρες, ρημάζουν την περιοχή, με ή χωρίς ιδεολογικά προσχήματα καταστρέφοντας  ό,τι  δημιουργικό γεννιέται εδώ.

Καίνε αυτοκίνητα στην τύχη, τα βράδια τρομοκρατούν κατοίκους, το ζωντανό κομμάτι μιας γειτονιάς  που σιγά-σιγά την εγκαταλείπει.    Η παρ΄ολίγον  ανατίναξη  μιας  πολυκατοικίας  (Μεσολογγίου και Μεταξά) κάνει έξω φρενών όποιον ζει στα Εξάρχεια και θέλει να παραμείνουν ζωντανά. Τελευταίο κατόρθωμά τους η δολιοφθορά στο  Πάρκο Ναυαρίνου, έναν κοινόχρηστο, αυτοδιαχειριζόμενο  χώρο  συνεύρεσης μικρών και μεγάλων που δημιουργείται  με κόπο και όραμα.

Ωστόσο ,  όσο  κι αν η αγανάκτηση, οδηγεί  καμιά φορά τους κατοίκους  στο αίτημα της αυξημένης αστυνόμευσης, η εμπειρία δείχνει ότι η αστυνομία δεν αποτελεί λύση αλλά μέρος του προβλήματος.

Πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε τέτοιες επιθέσεις  που, βασισμένες σε μια  υποτιθέμενη επαναστατικότητα, ακυρώνουν προσπάθειες ανθρώπων για μια κοινωνία πιο ίση και αλληλέγγυα, δυναμιτίζουν αγώνες και οράματα και  προκαλούν περισσότερη καταστολή;

Όλοι υποψιαζόμαστε ποιους συμφέρει  η ερήμωση των Εξαρχείων και η μετατροπή  τους σε απέραντη αλάνα και πεδίο βολής.

Μόνος του όμως κανένας μας  δεν μπορεί να δώσει λύση.

Καιρός να κάνουμε κάτι όλοι μαζί.

Καλούμε, όσους προβληματίζονται ή ανησυχούν για την ύπαρξη τέτοιων φαινομένων στα Εξάρχεια, στην ανοιχτή συζήτηση που θα γίνει την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου στις  7μ.μ. στο Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη).

5. Αφίσα του "Αυτοδιαχειριζόμενου Πάρκου Ναυαρίνου":

6. Κείμενο που υπογράφουν "Αναρχικοί, χαοτικοί, μηδενιστές, εξεγερσιακοί… αλλά όχι τσογλάνια" και σκορπίστηκε το βράδυ των Χριστουγέννων στους πεζόδρομους Μεσολογγίου, Τζαβέλα, Μάνης:

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΔΕΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΠΟΧΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΟΙΧΙΖΕΙ

Για να μην το κουράζουμε… Είναι άλλο πράγμα η αγωνιστικότητα, η συντροφικότητα, η αντίσταση στην κρατική βαρβαρότητα και άλλο η κουλτούρα της βίας, η μαγκομανία, η αντίληψη του χτυπάω «όπου με παίρνει». Τα καγκουριλίκια, τα νταλαβέρια, τα τσογλανάκια που ξεσπαθώνουν όταν είναι πάνω από 30 μαζεμένα.. δεν έχουν θέση σήμερα στα Εξάρχεια, δεν θα έχουν θέση αύριο στην ελεύθερη κοινωνία. Μεμονωμένα όλοι έχουμε κάνει λάθη. Όμως για τους περισσότερους από εμάς αυτά τα λάθη υπήρξαν αφορμές για να εξελιχθούμε και να συγκροτήσουμε μια πιο συνεκτική και συνεπή πολιτική συγκρότηση και δράση.

Όταν όμως οι ασχήμιες συμβαίνουν κατ’ εξακολούθηση και η βλακεία  χτυπάει κατά ριπάς οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας και να βάλουμε τα πράγματα σε μια τάξη. Η ανοχή στο «παντού και πάντα» τελείωσε.

Προκαλούμε λοιπόν τους «μάγκες» που δεν πληρώνουν είσοδο στα πάρτυ (2 ευρώ), πλακώνουν 20χρονους/20χρονες, κλέβουν πορτοφόλια των παρευρισκόμενων, τραμπουκίζουν για μια γουλιά ουίσκι, να αναπτύξουν τις «επαναστατικές» δραστηριότητές τους έξω από τα Εξάρχεια. Να κάνουν τα ίδια εκεί «που δεν τους παίρνει». Στην παραλιακή με τους εκατοντάδες μπράβους, στο Κολωνάκι με τις φανταχτερές βιτρίνες, στα Β.Π. των εφοπλιστών και  βιομηχάνων και οπουδήποτε αλλού η άρχουσα τάξη βασιλεύει. Τα κεκτημένα των Εξαρχείων είναι προνόμια που έχουν επιτευχθεί με αγώνες από τους κατοίκους και τους πολιτικοποιημένους ανθρώπους. Είμαστε διατεθειμένοι ακόμα και με τη βία να περιφρουρήσουμε τα Εξάρχεια, την μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, την αξιοπρέπεια όσων βαδίζουν ελεύθερα και κηρύσσουν τον πόλεμο στους δυνατούς, «εκεί που δεν τους παίρνει…»

Αναρχικοί, χαοτικοί, μηδενιστές, εξεγερσιακοί…
αλλά όχι τσογλάνια

Μετά απ' όλα αυτά μπορούμε τουλάχιστον να ελπίζουμε...

Καλό φθινόπωρο! Ο αγώνας συνεχίζεται!

Μπαίνουμε σιγά σιγά στο φθινόπωρο και οι κάτοικοι αυτής της γειτονιάς, όπως εκφραζόμαστε μέσα από αυτό το ιστολόγιο, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να μην ανεχόμαστε την κατάσταση που συστηματικά τα τελευταία χρόνια διαμορφώνεται εδώ, σ’ ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ιδιόμορφα γκέτο της Αθήνας.

Όσο κι αν σε ορισμένους δεν αρέσει η λέξη "γκέτο", αυτή είναι η μόνη κατάλληλη να περιγράψει όσα συμβαίνουν στα Εξάρχεια. Για παράδειγμα, εδώ και χρόνια (και πριν το Δεκέμβρη του 2008) οι πεζόδρομοι Μεσολογγίου, Τζαβέλα και Μάνης τις νυχτερινές ώρες τίθενται υπό καθεστώς ανομίας, βίας, ναρκωτικών και ασυδοσίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι και τον Αύγουστο που η Αθήνα είχε αδειάσει και επικρατούσε καύσωνας, στους δρόμους αυτούς δεν υπήρχε καμία διαφορά από τον υπόλοιπο χρόνο. Ακόμα και το Σάββατο, 14 Αυγούστου το βράδυ, όταν από το Πανεπιστήμιο μέχρι και το "αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου" μπορεί να μη συναντούσε κανείς ούτε έναν άνθρωπο, στα σκαλιά των πολυκατοικιών στους πεζόδρομους αυτούς δεκάδες νεαρά άτομα μεθούσαν, κάπνιζαν χασίς, θορυβούσαν, συμπλέκονταν. Το δε τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου κάθε νύχτα η κατάσταση είναι ανυπόφορη από το θόρυβο, τη χρήση ναρκωτικών, την κατανάλωση αλκοόλ και τις συμπλοκές.

Τον περασμένο Μάιο δημιουργήσαμε αυτό το ιστολόγιο, με στόχο να ακουστεί η φωνή μας. Ξέρουμε ότι το πρόβλημά μας δεν πουλάει στα ΜΜΕ, ενώ το διαδίκτυο έχει γεμίσει από την "αλλη" θεώρηση, που συντηρεί ένα "μύθο" για τα Εξάρχεια και συνειδητά αγνοεί ότι κι εδώ ζουν άνθρωποι. Θέλουμε όμως να αφυπνίσουμε δημιουργικές δυνάμεις της γειτονιάς μας. Ήδη η επισκεψιμότητα (χάρη και προβολή ως μπλογκ της εβδομάδας από το αθηνοκεντρικό athensville τον περασμένο Ιούλιο) είναι ενθαρρυντική και ελπίζουμε σε ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή, ιδίως από κατοίκους της γειτονιάς μας που εδώ μπορούν να βρουν ένα βήμα, για να εκφράσουν τις απόψεις τους.

Με την ευκαιρία θέλουμε να ευχαριστήσουμε την Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων που περιέλαβε το λινκ μας στο μπλογκ της. Τα Εξάρχεια (πρέπει να) μας ενώνουν! Οι όποιες διαφορές απόψεων δεν πρέπει να μας οδηγούν στην περιχαράκωση. Μόνο ενωμένοι θα μπορέσουμε ως κάτοικοι να φτιάξουμε μια καλύτερη γειτονιά.

Κανείς δε θέλει σιδηρόφρακτες διμοιρίες κρανοφόρων των ΜΑΤ μπροστά στην πόρτα του, αλλά και δεν επιτρέπεται από τις 8 το βράδυ και μετά να ζητάμε άδεια για να μπούμε στα σπίτια μας. Ας πάψουμε, επιτέλους, να ονειρευόμαστε "ανυπόταχτα γαλατικά χωριά" σε βάρος των κατοίκων τους!

Έρχεται η επέτειος του Πολυτεχνείου. Ακολουθεί ο Δεκέμβρης. Πάλι θα την πληρώσουμε οι κάτοικοι; Εμείς εισπνέουμε τα δακρυγόνα, οι δικές μας τζαμαρίες σπάνε, τα δικά μας αυτοκίνητα καταστρέφονται, οι δικές μας πολυκατοικίες βανδαλίζονται, εμείς κάποια στιγμή θα τυλιχτούμε στις φλόγες από τις μολότοφ. Θέλει μήπως κανείς και άλλους νεκρούς;

Έρχονται επίσης οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Ως πολίτες και κάτοικοι δε θα ανεχτούμε άλλο εμπαιγμό από ανθρώπους που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και που την τετραετία που τελειώνει συνέβαλαν τα μέγιστα στην υποβάθμιση της γειτονιάς μας και όχι μόνο.

Καλό και ήσυχο φθινόπωρο!

ΥΓ: Ναι, ήσυχο, γιατί και το ήσυχο μπορεί να είναι ανυπόταχτο και βαθιά επαναστατικό, δημιουργικό και συνάμα αγωνιστικό, ριζοσπαστικό, δημοκρατικό, ελεύθερο και ανθρώπινο για όλους μας...

Οδός Ενοικιαστηρίων...

Κάποτε -δεν έχει περάσει ούτε μια δεκαετία- οι κάτοικοι αυτής της γειτονιάς, παλιότεροι και νεοφερμένοι, θεωρούσαμε τους εαυτούς μας τυχερούς που ζούσαμε εδώ. Τούτο το κομμάτι των Εξαρχείων, με τους ήσυχους πεζόδρομους, τα μαγαζιά, τα στέκια, τους ντόπιους και αλλοδαπούς κατοίκους του, τους φοιτητές του, ήταν περιζήτητο απ’ όσους ήθελαν το κέντρο της πόλης, είτε για να κάνουν την επανάστασή τους είτε για να βρουν ηρεμία. Ήταν ένα «κέντρο απόκεντρο», όπως καμάρωναν οι παλιότεροι, και ας υπήρχαν οι γνωστές ιδιαιτερότητές του, στοιχείο άλλωστε της γοητείας του.

Ζώντας εδώ, σ’ ένα τέταρτο της ώρας μπορούσες (ακόμα μπορείς, αλλά με ποιο τίμημα πλέον!) να φτάσεις με τα πόδια σε όποιο σημείο του κέντρου της Αθήνας ήθελες. Δίπλα σου βρίσκονταν άφθονες ευκαιρίες για διασκέδαση, για ψυχαγωγία, για συμμετοχή. Κι όμως μέσα στην πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα -για την ακρίβεια από το 2004 και μετά και κυρίως από τον τραγικό Δεκέμβρη του 2008- η κατάσταση μεταβλήθηκε άρδην. Όπως έγραφε, πριν ένα χρόνο, κάτοικος της περιοχής, «Όσοι ήταν διορατικοί ή είχαν τη σωστή πληροφόρηση εγκατέλειψαν την περιοχή εδώ και χρόνια. Οι υπόλοιποι μόνιμοι κάτοικοι, όλο και λιγότεροι, όλο και μεγαλύτερης ηλικίας, αναρωτιόμαστε αν πρέπει να ελπίζουμε ακόμη ή να ετοιμαζόμαστε να αναχωρήσουμε κι εμείς, όσοι τουλάχιστον το μπορούμε. Κι ενώ κάποιοι σιωπηλά, από φόβο ή ντροπή, μεθοδεύουν ήδη τη μετοίκησή τους, κάποιοι άλλοι παλεύουν ηρωικά να αναστρέψουν τη φθίνουσα πορεία της περιοχής» (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_100007_02/05/2009_312861).

Ο κοινωνικός ιστός της γειτονιάς έχει πλέον διαρραγεί και εξαφανίζεται η έννοια της κοινότητας. Επιπλέον, πολιτικοί χώροι ενεπλάκησαν στα Εξάρχεια και κάποιοι αυτόκλητοι «Εξαρχειώτες» θεωρούν ότι η περιοχή τούς ανήκει και ότι όλοι οι άλλοι -ασχέτως αν είμαστε η συντριπτική πλειοψηφία- οφείλουμε να επιδοκιμάζουμε κάθε τους πρωτοβουλία και δεν έχουμε δικαίωμα σε διαφορετική άποψη, αλλιώς είμαστε ανεπιθύμητοι. Έτσι, όμως, μοιραία, επέρχεται η μετάλλαξη των Εξαρχείων που χάνουν πλέον το κατεξοχήν στοιχείο της ομορφιάς τους, την πολυφωνία και την ανεκτικότητα, με τελικό αποτέλεσμα τη σύγκρουση.

Σήμερα αυτό που αντικρίζει παντού κανείς στους ρημαγμένους δρόμους και στις βανδαλισμένες πολυκατοικίες είναι ενοικιαστήρια και πωλητήρια. Στο κομμάτι που περικλείεται από τις οδούς Σόλωνος, Εμμανουήλ Μπενάκη, Ανδρέα Μεταξά και Χαριλάου Τρικούπη, δύο, τρία, ακόμα και πέντε ενοικιαστήρια και πωλητήρια κολλημένα σε κάθε πολυκατοικία σαν αγγελτήρια κηδειών προαναγγέλλουν το τέλος της γειτονιάς. Ακόμη περισσότερα διαθέσιμα διαμερίσματα σε αγγελίες στις εφημερίδες και σε μεσιτικά γραφεία και, επίσης, πολλά κενά που οι ιδιοκτήτες έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια να τα νοικιάσουν ή να τα πουλήσουν.

Και ποιος Έλληνας ή ξένος θα έρθει να μείνει εδώ; Σε ένα σπίτι που δεν μπορεί να ανοίξει τα παράθυρα, γιατί θα μετατραπεί σε τεκέ από το χασίς που δεκάδες άτομα καπνίζουν καθισμένα στα σκαλιά της πολυκατοικίας. Σε μια πολυκατοικία που μαστουρωμένοι νεαροί και μαστουρωμένα σκυλιά μπορεί να του επιτεθούν, επειδή ζήτησε να παραμερίσουν για να ανοίξει την πόρτα. Σε μια γειτονιά που τουλάχιστον δυο-τρεις φορές τη βδομάδα -και οπωσδήποτε κάθε Παρασκευή και Σάββατο- το «αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου» σαν άλλο Terra Vibe διοργανώνει συναυλίες από το μεσημέρι μέχρι τα ξημερώματα. Σε δρόμους και γωνίες που ζέχνουν από τις λίμνες των ούρων. Σε πολυκατοικίες που στο ισόγειό τους ξεφυτρώνουν με συνοπτικές, ύποπτες και παράνομες διαδικασίες νέες καφετέριες-μπαράκια. Σε δρόμους που δεν μπορεί να αφήσει το αυτοκίνητό του, γιατί κινδυνεύει να το βρει καμένο.

Οδός Ενοικιαστηρίων, λοιπόν! Μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι με τα φιλέτα της περιοχής, μέχρι να φύγουν και οι τελευταίοι κάτοικοι. Μέχρι πότε;

Εμπρησμών συνέχεια...

Τη νύχτα της περασμένης Πέμπτης κάηκαν στη γωνία Ανδρέα Μεταξά και Μεσολογγίου δύο ακόμη αυτοκίνητα. Στόχος φαίνεται ότι ήταν το δεύτερο αυτοκίνητο, ένα μικρό Mercedes B-Class. Το πρώτο, ένα μικρό Nissan, είχε απλώς την ατυχία να είναι παρκαρισμένο μπροστά από το "στόχο" και έγινε έτσι μία ακόμη παράπλευρη απώλεια στο πλαίσιο του αγώνα των μπαχαλάκηδων να εξαφανίσουν τα πολυτελή αυτοκίνητα από τη γειτονιά μας (ίδια με αυτά που έχουν οι μπαμπάδες των περισσότερων από αυτούς σε άλλες γειτονιές και ίδια με αυτά που χρησιμοποιούν οι ίδιοι για να έρθουν εδώ, παρκάροντάς τα σε απόσταση ασφαλείας από το πεδίο βολής τους, για μην τα κάψουν κατά λάθος). Ως γνωστόν, τα τελευταία χρόνια έχει θεσπιστεί στη γειτονιά μας το ιδιώνυμο έγκλημα του παρκαρίσματος πολυτελούς αυτοκινήτου με ποινή στην καλύτερη περίπτωση το σπάσιμο του παρμπρίζ του ή συνήθως το κάψιμό του. Μόνο μέσα στο 2010 έχουν καεί δεκάδες αυτοκίνητα, αλλά αυτό φυσικά δεν είναι είδηση, όπως δεν είναι είδηση τίποτα από όσα στρέφονται κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της ψυχικής υγείας, της τιμής, της περιουσίας όσων ζούμε στα Εξάρχεια. Θα θέλαμε με την ανάρτηση αυτή να επικεντρωθούμε στον κίνδυνο που διατρέχουμε οι κάτοικοι από τέτοιες παρανοϊκές συμπεριφορές που, στο όνομα μιας υποτιθέμενης "επανάστασης", λαμβάνουν χώρα καθημερινά μπροστά στα σπίτια μας. Όπως μπορεί εύκολα να δει κανείς στη φωτογραφία, δίπλα ακριβώς στα καμένα αυτοκίνητα βρίσκονται δύο πολυκατοικίες. Τα ξύλινα μάλιστα παντζούρια της πρώτης πολυκατοικίας βρίσκονται σε απόσταση ίση με το πλάτος του πεζοδρομίου (ένα μέτρο το πολύ) από το καμένο αυτοκίνητο, ενώ η εξωτερική μονάδα του κλιματιστικού έχει λιώσει από τη φωτιά. Ήταν δύσκολο να έχουμε εδώ μια νέα Marfin, να καούν άνθρωποι στον ύπνο τους, επειδή κάποια ανεγκέφαλα όντα έκριναν καλό να πυρπολήσουν στη 1:30 τη νύχτα μια παρκαρισμένη Mercedes μπροστά στην είσοδο μιας παλιάς πολυκατοικίας; Τι θα έλεγαν τότε όλοι αυτοί που με περίσσιο θράσος τους υποθάλπουν; Τι θα έλεγαν οι αρμόδιες αρχές που μας αγνοούν και που δηλώνουν ότι είμαστε γραφικοί και ότι όλα έχουν φτιάξει στα Εξάρχεια; Τι θα έλεγαν οι παντογνώστες των ΜΜΕ που με απίστευτη ευκολία και χωρίς μια στοιχειώδη έρευνα αναπαράγουν δηλώσεις του τύπου "στα Εξάρχεια βιώνουμε ασύδοτη καταστολή"; Επιτέλους, λίγη σοβαρότητα! Τα Εξάρχεια δεν είναι σημείο εκτόνωσης για το κάθε παρανοϊκό χουλιγκανάκι!

Συγκέντρωση στην Πλατεία Εξαρχείων

-ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ "ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ"

-ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ!

ΟΧΙ ΤΑ ΟΚΑΝΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ!

ΤΡΙΤΗ, 15 ΙΟΥΝΙΟΥ,

ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Σας καλούμε στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, για να συμμετέχουμε ενωμένοι στην προσπάθεια να κάνουμε τη γειτονιά μας ανθρώπινη.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα μοιραστούν, συμβολικά, διάφορα φυτά για τα μπαλκόνια μας.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ!

Αφετηριακές σκέψεις

Ναρκωτικά, βία, ασυδοσία, εγκληματικότητα, εγκατάλειψη, "αστυνομοκρατία" και "άβατο", σκουπίδια, έλλειψη καθαριότητας: μερικές από τις λέξεις που περιγράφουν τις σκέψεις όσων ζούμε στα Εξάρχεια, μερικές από τις λέξεις που επανέρχονται καθημερινά στις συζητήσεις μας στις πολυκατοικίες, τους δρόμους, τα μαγαζιά αυτής της γειτονιάς του κέντρου της Αθήνας.

Κάποιοι, ακούγοντας να επισημαίνουμε τα προβλήματα αυτά, μας θεωρούν γραφικούς, υπερβολικούς, συντηρητικούς. Είναι, άλλωστε, γνωστό ότι πολλοί απ' όσους έρχονται στα Εξάρχεια για να διασκεδάσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δε νοιάζονται και τόσο για τα θέματα αυτά. Τους αρκεί ένα ωραίο μαγαζί, μια καλή παρέα, ολίγη κοινωνική/πολιτική δράση ή και "επανάσταση". Όλα τα προαναφερθέντα μπορούν να τα βρουν εν αφθονία εδώ.

Εμείς όμως είμαστε κάτοικοι αυτής της περιοχής. Στην πλειοψηφία μας έχουμε συνειδητά επιλέξει να ζούμε στην πιο πολύχρωμη, πολυσυλλεκτική και ζωντανή γειτονιά της Αθήνας. Τα τελευταία χρόνια όμως βιώνουμε μια συνεχή και εντεινόμενη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας. Οι αιτίες δεν πρέπει -και δεν είναι άλλωστε λογικό- να αναζητηθούν στη μία μόνο ή την άλλη κατεύθυνση. Θα προσπαθήσουμε, περπατώντας στην οδό Εξαρχείων, να εντοπίσουμε χωρίς παρωπίδες τις αιτίες αυτές, αλλά και να ψάξουμε για λύσεις.

Σ' αυτή την πορεία κάθε βοήθεια είναι ευπρόσδεκτη. Καλώς ορίσατε!